Programisty życie (nie)codzienne

Polskie komedie romantyczne jakie są – każdy widzi. Z nielicznymi wyjątkami są to po prostu wypełnione product placement, płytkie i nijakie zapchajdziury kinowe. Do tego oczywiście dziejące się w idealnym świecie gdzie nawet fałdki na garniturze się nie uświadczy, a jogurt po pociągnięciu za wieczko nie pryska sobą na wszystkie strony. Słysząc o kolejnej takiej produkcji, zawsze się zastanawiam, czy to już nie za dużo. Tak samo było, gdy na ekranach kin zawitały „Listy do M.„. Oczyma wyobraźni już widziałem pętające się co chwilę po planie oleje, masła i herbaty przeplatane maksymalnymi zbliżeniami na „znaczki” na maskach samochodów dostarczonych przez dealerów. Co prawda widząc kilka tygodni wcześniej zwiastun postanowiliśmy z Osobistą Żoną zobaczyć tę produkcję, ale nie oczekiwałem czegoś rewelacyjnego.

Przeczytaj resztę wpisu »

Miało być miło, wesoło i kolorowo, a zapowiedzi i  zabawne hasło reklamowe „Ktoś ma smaka na kurczaka” pozwalały spodziewać się produkcji na miarę Rybek z Ferajny czy chociażby Gdzie jest Nemo. Skuszeni tym, postanowiliśmy wybrać się rodzinnie do kina, wykorzystując przy okazji promocję Cinema City – 11 zł za bilet (w końcu to 11 listopada 2011 roku był).

Efekt wycieczki?

Zacznijmy od kina.  Jako że zwykle chodzimy do sieci Helios, mam okazję powiedzieć, że fotele w Cinema City w C.H. Korona we Wrocławiu są bardzo wygodne. Popcorn niestety strasznie przesolony. Bardzo dobrym pomysłem jest także możliwość nie tylko rezerwacji miejsc online, ale także od razu wydrukowania biletu, dzięki czemu omija się jedną z kolejek. Liczę, że szefowie Heliosa też kiedyś na to wpadną. Ogólnie pod tym względem wyprawę uważam za udaną. Niestety całą resztę popsuł seans.

Przeczytaj resztę wpisu »

Pozwoliłem sobie popełnić tekst na temat tytułowego filmu. Chętnych zapraszam, ale ostrzegam – może być lekko chaotycznie – późno już, a ja chcę o tym filmie zapomnieć.

To, ze obecnie produkowane komponenty komputerowe grzeją się niemiłosiernie jest wiadome każdemu. Ilość mocy, jaka zostaje w każdej chwili zamieniona na ciepło w naszych maszynkach idzie w grube setki watów – z tym musimy sie przynajmniej na razie pogodzić. Aby skutecznie schłodzić te monstra, zazwyczaj stosuje się zestaw radiator + wentylator. Kombinacji jest wiele – małe, duże, szybkie, wolne, aluminium, miedź – jak się producentowi zaprojektuje, tak pcha na procesory – niestety nie zawsze to co kupujemy z naszą np. kartą graficzną spełnia elementarne normy wydajności – czego przykładem jest moja karta graficzna.

Czytaj dalej

Przed chwilą uzupełniłem mój opis tytułowej drukarki o wrażenia z ponad dwumiesięcznego jej użytkowania. Cieszę, się, ze ten wpis zyskał Wasze zainteresowanie – jak dotąd strona ta została wyświetlona 458 razy, z czego 347 wejść to wizyty unikalne. Ilość komentarzy tez jest dla mnie dość przyjemnym wyznacznikiem tego, że pisząc tę recenzję nie zmarnowałem czasu. Tym bardziej, że osoby które zakupiły ten sprzęt również dzięki mojemu tekstowy są równie zadowolone jak ja.

Zatem zapraszam do lektury drugiej części, a jeżeli ktoś inny także napisał podobną recenzję tego sprzętu gdzieś u siebie – dajcie znać, wymienimy się linkami.