Programisty życie (nie)codzienne

Zastanawiałem się, nieprawdaż? I nad Noblem i nad polityką zagraniczną… Tak na deserek, proszę:

Barack Obama, prezydent USA i laureat pokojowego Nobla, nie zdecydował się na przystąpienie do międzynarodowej konwencji zakazującej używania min przeciwpiechotnych. Tym samym podtrzymał decyzję swojego krytykowanego poprzednika, George’a W. Busha.

- Zadecydowaliśmy, że nasza dotychczasowa polityka w sprawie min przeciwpiechotnych pozostanie w mocy – powiadomił we wtorek wieczorem rzecznik Departamentu Skarbu Ian Kelly.

Jak wyjaśnił, Waszyngton doszedł do wniosku, że przystąpienie do konwencji mogłoby mu uniemożliwić wypełnienie zobowiązań wobec sojuszników.

Ręce opadają do samej podłogi.

Obama dostał Nobla – to jest najważniejszy news dnia. Osobiście uważam, ze jest wielu innych, którzy nie wysyłają uzbrojonych po zęby komandosów do innych krajów, by tam bombami i moździerzami wprowadzać pokój – ale to jak wiadomo był ogólnie poranny strzał w pysk na obudzenie dla całego świata. I nie o tym chciałem. Chciałem nawiązać do tego, co wyczytałem w prasówce:

- Jestem zaskoczony i zarazem przyjmuję to z głęboką pokorą – powiedział prezydent USA. Podkreślił, że nie przyjmuje tego wyróżnienia jako uznania jego własnych osiągnięć, a raczej jako potwierdzenie amerykańskiego przywództwa, sprawowanego w imieniu wszystkich ludzi.

Ja się pytam, kto zdecydował o amerykańskim przywództwie sprawowanym w imieniu wszystkich ludzi? Jak naród, który ma zaledwie 300 lat historii (nie mówię o Indianach i Inuitach), który z racji zyskanej dzięki wynalazkom Starego Kontynentu przewadze technologicznej (i chorobom…) praktycznie zniszczył wyżej wspomnianych Native Americans, którego połowa społeczeństwa nie jest w stanie wymienić poprawnie wszystkich stolic własnych stanów, że o ogólnej geografii świata przez grzeczność nie wspomnę ma czelność oficjalnie stawiać sie ponad innymi? Czy może ktoś ich wybrał? Ja o niczym takim nie wiem.

To już drugi raz w ostatnich bodajże trzech miesiącach, gdy coś podobnego w tonie pada z ust szanownego Baracka – poprzednio przemilczałem, przetrawiłem, wydaliłem. Ale teraz to normalnie czkawkę mam. I zgagę.